Wednesday, October 2, 2013


ထား၀ယ္သမိုင္းကို ဘယ္လိုခ်ဥ္းကပ္ေလ႔လာ ေရးသားမလဲ


Photo    Photo 
သမိုင္းနဲ႔ပတ္သက္ရင္ လူတိုင္းက သိတယ္လို႔ထင္ထားပါတယ္။ လူေတြသင္ၾကားေလ့လာတဲ့ ဘာသာရပ္မ်ားစြာ ထဲမွာ အျငင္းအခုံအျဖစ္ဆုံး ပညာရပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကဘာကို ေျပာလဲဆိုရင္ လူတိုင္းစိတ္၀င္စားလို႔ရယ္၊ ကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ခြင့္ရလို႔ရယ္၊ အလြယ္တကူ အခ်က္အလက္ေတြအဆင္သင့္ရွိေနတာရယ္၊ သူေျပာငါေျပာ အနီးအနားမွာ အျမဲလိုလို ၾကားေနေတြ႔ေနရလို႔ပါ။ လူ႕သဘာ၀အရ လူတိုင္းယူဆတတ္တယ္၊ ဂုဏ္ယူတတ္ ပါတယ္။ ငါတို႕လူမ်ဳိးက ေရွးသိပ္က်တယ္၊ သိပ္ယဥ္ေက်းတယ္၊ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားတယ္ ဆိုတာမ်ဳိးေတြပါ။ ဗမာ၊ရခိုင္၊မြန္၊ရွမ္းေတြသာမက ယိုးဒယား၊ ကေမၻာဒီးယား၊ တရုတ္၊ အိႏၵိယ အားလုံးလိုလိုပါ။
ကိုယ္ေျပာခ်င္တာေျပာဖို႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႕အေနနဲ႔ သက္ေသရွာရပါတယ္။ အဓိက သက္ေသ(၂)မ်ဳိးရွိပါ တယ္။ သ၀တၳဳက လို႔ေခၚတဲ့ ပစၥည္းသက္ေသနဲ႔ေျပာတယ္။ ေက်ာက္စာလိုမ်ဳိးစာေပအေထာက္အထားေတြ၊ ေက်ာက္၊ေၾကး၊သံ၊ေျမစတဲ့ ရုပ္၀တၳဳပစၥည္းေတြ၊ အေဆာက္အဦးေဟာင္းေတြ၊ ၿမိဳ႕ရိုးေတြ၊ က်ဳံးေတြစတာ ေတြနဲ႔ သက္ေသျပေျပာၾကပါတယ္။ ေနာက္တစ္မ်ဳိးက အ၀တၳဳလို႔ ေခၚတယ္။ ပုံျပင္ေတြ၊ ဒ႑ာရီေတြ၊ ကဗ်ာေတြ၊ သီခ်င္းေတြ၊ ဘာသာစကားေတြ၊ ဓေလ့ထုံးတမ္းေတြပါတယ္။
သမိုင္းပညာရပ္မွာ အေရးႀကီးတာက အေၾကာင္းအက်ဳိးဆက္ကိုရွင္းျပႏိုင္ဖို႕လိုပါတယ္။ သမိုင္းေျပာရင္ တုတ္ထမ္းေျပာရတယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ သုေတသနေတြ၊ တူးေဖာ္မႈေတြလုပ္ၿပီး ေျပာလာပါ တယ္။ ေပါက္တူးထမ္းၿပီးေျပာၾကလို႔ဆိုပါတယ္။ ရာဇ၀င္ဆိုတာ ရာဇ၀ံသဆိုတဲ့ ေရွးမင္းေတြအေၾကာင္းကို အဓိကျပပါတယ္၊ ျပည္သူလူထုအေၾကာင္း အေသးစိတ္မသိရပါဘူး။ ဘာသာေရး၊ လူမႈေရး၊ စီးပြါးေရး၊ စစ္ေရး၊ ႏိုင္ငံျခားေရးေတြကို ဆက္စပ္ေဖာ္ထုတ္ရတယ္၊ ဒီလိုေဖာ္ထုတ္တဲ့အခါ အျပည့္အစုံသိဖို႔ အလြန္တရာခက္ခဲ့ပါ တယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ / ၁၀၀ကိုေတာင္ ျပန္ေဖာ္ဖို႕ခက္ပါတယ္၊ ၁၀၀၀/ ၂၀၀၀ဆိုရင္ ပိုဆိုးပါတယ္။ အခ်က္အလက္ေတြကို အစဥ္အဆက္ေလ့လာစုစည္းခဲ့ၿပီး ေနာက္လူေတြက ထပ္ထပ္ျဖည့္ရပါတယ္။ အခ်က္အ လက္ေတြ စုစည္းဖို႕လိုသလို ထပ္ျဖည့္ဖို႔အတြက္ သုေတသနေတြ၊ တူးေဖာ္မႈေတြလုပ္ရပါတယ္၊ ဒါမွ တျဖညး္ ျဖည္းခ်င္း သမိုင္းဟာ ေပၚလာပါတယ္။
သမိုင္းကို ခ်ဥ္းကပ္ေလ့လာတဲ့အခါ၊ ေတြ႕ရွိခ်က္ေတြကို ျပန္ေျပာတဲ့အခါ နည္းပညာေတြ၊ ပုံစံေတြမတူၾကပါဘူး။ ဗမာ့သမိုင္းေတြအပါအ၀င္ ကမၻာေပၚရွိေရွးသမိုင္းေတြမွာ ဒ႑ာရီဆန္တာေတြ၊ သဘာ၀လြန္ျဖစ္ရပ္ေတြ အမ်ားႀကီးပါပါတယ္။ နတ္ဘုရားေတြ၊ နဂါးေတြ၊ က်ားေတြနဲ႔ေပါင္းစပ္တဲ့အေၾကာင္းေတြပါမယ္။ ႀကီးက်ယ္ခမ္း နားတဲ့ အေၾကာင္းေတြ၊ ေခတ္လူေတြနားမလည္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္ေတြ၊ တန္ခိုးေတြ၊ သရဲေတြတေစၧေတြလည္းပါ တတ္ပါတယ္။ ေရွးေခတ္ကအသုံးျပဳခဲ့တဲ့ နည္းပညာေတြ၊ အတတ္ပညာေတြပါတယ္။ နားလည္လက္ခံဖို႔ခက္တဲ့ ေကာင္းကင္ပ်ံယာဥ္ေတြအေၾကာင္း၊ စေကၠာမအတတ္၊ အဂၢိရတ္(ဖိုထိုးျခင္း)၊ စစ္ပြဲေတြအေၾကာင္းပါတယ္။ ဒါေတြကို မဟုတ္ဘူးလို႕ လက္လြတ္စဖြယ္ျငင္းမရပါဘူး။ သမိုင္းျဖစ္ရပ္မွန္ေတြပါပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဆရာတစ္ ပါးက ေျပာတယ္။ ဥစၥာေစာင့္ရွိတယ္လို႔ေျပာရင္ လူေနခဲ့ဘူးတယ္လို႔မွတ္တဲ့။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ဥစၥာေစာင့္ က လူေသၿပီးမွျဖစ္လို႔တဲ့။ ဥစၥေစာင့္မျဖစ္ခင္ ေနသြားတဲ့လူေတြအေၾကာင္းေလ့လာလို႔ရတယ္လို႕ဆိုတယ္။
ျမန္မာသမိုင္းေတြျဖစ္တဲ့ ဗမာသမိုင္း၊မြန္သမိုင္း၊ရခိုင္သမိုင္း၊ကရင္သမိုင္းစတာေတြေလ့လာတဲ့အခါ သတိျပဳ ရမယ့္ အခ်က္ေလးေတြရွိပါတယ္။ ေရးသားေဖာ္ျပတဲ့ သကၠရာဇ္က (၃)မ်ဳိးရွိပါတယ္၊ သာသနာႏွစ္၊သကႏွစ္၊ ေကာဇာႏွစ္တို႕ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ပြင့္ေတာ္မူစဥ္ ဘယ္ႏွစ္၀ါေျမာက္လို႔လည္း သုံးတတ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာေတြျဖစ္ေတာ့ ယုံၾကည္ျမတ္ႏိုးတဲ့စိတ္နဲ႔ေရးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ တေကာင္းေခတ္၊ သေရေခတၱာေခတ္၊ ပုဂံေခတ္၊ ပင္းယေခတ္၊ အင္း၀ေခတ္၊ စစ္ကိုင္းေခတ္၊ ေတာင္ငူေခတ္၊ ဟံသာ၀တီေခတ္၊ အင္း၀ေခတ္၊ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ ေတြသာမက ဓည၀တီေခတ္၊ ေ၀သာလီေခတ္၊ ေက်ာင္စကားေခတ္၊ ေျမာက္ဦးေခတ္ေတြအျပင္၊ သု၀ဏၰဘူမိေခတ္စတဲ့ ေခတ္အလိုက္ခြဲျခားေရးသားထားပါတယ္။ ရိုးရာအစဥ္ အလာအရ ေရးမယ္ဆိုလည္း ၀မ္းသာစရာျဖစ္ပါတယ္။ သာသနာႏွစ္ ၆၀မွာ မဟာသမၻ၀မင္းအစျပဳလို႔ ကုန္းေဘာင္ေခတ္သီေပါမင္းအထိ မင္းဆက္ ၁၃၆ပါးေၾကာင္းရွိေၾကာင္း၊ ဒီမင္းေတြရဲ႕ေရွ႕မွာ မင္း ၁၃၉၃ပါးရွိ ေသးေၾကာင္းေတြဆိုပါတယ္။ တရုတ္တို႕၊ အိႏၵိယတို႕မွာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း ( ၅၀၀၀ - ဘီစီ၃၀၀၀)ေလာက္ ကတည္းက မင္းဆက္ေတြရွိေနပါၿပီ။
အဂၤလိပ္ေတြျမန္မာႏိုင္ငံကို သိမ္းၿပီးေတာ့ ဘာသာေရးေက်ာင္းေတြမွာ သူတို႔ပညာေရးစနစ္ကို စတင္ျဖန္႔ပါ တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ကမၻာအႏွံ႔မွာ အဂၤလိပ္စနစ္အပါအ၀င္ျဖစ္တဲ့ အေနာက္တိုင္းပညာေရးစနစ္ ျပန္႔ပြါးလာပါတယ္။ ျမန္မာသမိုင္းေတြကို အဂၤလိပ္စနစ္အတိုင္းေရးခဲ့ၾကတယ္။ ျငင္းခုံခဲ့ၾကတယ္။ သမိုင္းကို ေလ့လာတဲ့ေနရာမွာ အေနာက္တိုင္းသားေတြရဲ႕သတ္မွတ္ခ်က္အရ ေခတ္ေတြကိုဒီလိုခြဲျခားပါတယ္။ အၾကိဳသမိုင္းနဲ႔ သမိုင္းဆိုၿပီးခြဲ တယ္။ စာေပအေထာက္အထားေတြ႔မွ သမိုင္းလို႔သတ္မွတ္တယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ အၾကိဳသမိုင္းမွာလည္း ပြဲဦးထြက္သမိုင္း၊ အေ၀းသမိုင္း၊ အေယာင္သမိုင္းနဲ႔အစသမိုင္းလို႔ခြဲျပန္တယ္၊ ၿပီးေက်ာက္ေခတ္၊ ေၾကးေခတ္၊ သံေခတ္ဆိုတာလည္းရွိတယ္၊ ဒီေက်ာက္ေခတ္ကိုဘဲ မုဆိုးတံငါေခတ္လို႕ဆိုျပန္တယ္၊ ေက်ာက္ေခတ္မွာလဲ ေက်ာက္ေခတ္ေဟာင္း၊ ေက်ာက္ေခတ္လယ္နဲ႔ ေက်ာင္ေခတ္သစ္ဆိုၿပီးခြဲပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္သန္းေပါင္း ၄၀က ပရိုင္းမိတ္ရွိပါတယ္၊ အညာသား၊ ႏြယ္ေခြလူလို႕ေခၚတဲ့လူသား ေတြ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀၀၀၀၀ကစၿပီးေနခဲ့ပါတယ္၊ ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀၀၀ေလာက္မွာ ျပဒလင္းဂူရွိပါတယ္၊ ေက်ာက္ေခတ္ေဟာင္းလက္နက္ေတြ၊ ေက်ာက္ေခတ္လယ္နဲ႔ေက်ာက္ေခတ္သစ္လက္နက္ေတြကို ျမန္မာႏိုင္ငံ အႏံွေတြ႕ရပါတယ္။ ေတာင္သမန္အင္းလိုေနရာေတြမွာ ေၾကးေခတ္ေတြ႕ရတယ္။ တေကာင္းမွာ သံေခတ္ အေထာက္အထားေတြေတြ႕ရပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ ထား၀ယ္သမိုင္းကို ေရးတဲ့အခါ ကိုယ္ႀကိဳက္ရာပုံစံနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္ေလ့လာေရးသားႏိုင္ပါတယ္။ ျမန္မာသမိုင္းေရးပုံအရ ျမတ္စြာဘုရားမပြင့္ခင္၊ ပြင့္ေတာ္မူစဥ္၊ သာသနာႏွစ္စသည္ျဖင့္ေပါ့ေလ။ ၿပီးေတာ့ ပ်ဴေခတ္ထား၀ယ္၊ ပုဂံေခတ္ထား၀ယ္လိုမ်ဳိး ေခတ္ေတြခြဲၿပီးေရးမလားေပါ့။ ဒါမွမဟုတ္ အေနာက္တိုင္းနည္းလို ေက်ာက္ေခတ္၊ေၾကးခတ္၊ သံေခတ္ဆိုတာမ်ဳိးေတြေရးမလားေပါ့၊ ေနာက္တနည္းကေတာ့ သာဂရေခတ္၊ ေ၀ဒီေခတ္၊ မုတၱီးေခတ္၊ ဆင္ဆိပ္ေခတ္ဆိုၿပီးေရးမလားေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေဘာင္ေလးေတြခ်ၿပီး အစာျဖည့္ ထည့္သြားရင္ တစ္ခ်ိန္မွာ သမိုင္းရုပ္လုံးေပၚလာမွာပါ။


ဆရာေဇာ္ (စိတ္ပညာ) ရဲ႕ facebook timeline မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။ 

0 comments:

Post a Comment